Malta Biennale

Polski pawilon tematyczny OmenaArt Foundation najlepszym pawilonem na Malta Biennale 2026. Sztuka jako most międzykulturowy.

OmenaArt Foundation po raz kolejny stworzyła projekt na styku kultur i współczesnych praktyk artystycznych. W 2026 roku Fundacja powraca na Malta Biennale, organizując polski pawilon tematyczny "Redefining. Polish-Ghanaian Textile Narratives", który został ogłoszony Najlepszym Pawilonem Biennale Malta 2026 podczas ceremonii wręczenia nagród Malta Falcon Awards.

14 marca br. w Oratorium Współkatedry św. Jana w Valletcie odbyła się ceremonia wręczenia nagród Malta Biennale 2026, podczas której ogłoszono zwycięzców The Maltese Falcon - głównej nagrody jednego z najważniejszych wydarzeń sztuki współczesnej w regionie Morza Śródziemnego. Nagrody przyznawane są przez międzynarodowe jury ekspertów w kilku kategoriach, w tym za najlepsze dzieło sztuki i najlepszy pawilon. Na tegorocznym biennale zaprezentowano łącznie 28 pawilonów - w tym 7 narodowych i 21 tematycznych. Nagrodę za najlepszy pawilon na Malta Biennale 2026 otrzymał polski pawilon tematyczny "Redefining. Polsko-ghańskie narracje tekstylne", zorganizowany przez OmenaArt Foundation.

Wystawa w pawilonie, której kuratorką jest Natalia Bradbury, składa się z wielkoformatowych instalacji tekstylnych stworzonych przez Martę Nadolle, Elizę Proszczuk i Ernestinę Mansah Doku w ramach rezydencji artystycznej na Malcie. Artystki, pochodzące z Polski i Ghany, połączyły historyczne narracje obu krajów, czerpiąc z tradycji tkackich i lokalnego dziedzictwa wyspy. Ich współpraca rozpoczęła się podczas Accra Cultural Week 2025 w Ghanie, kiedy wraz z lokalnymi artystami Mosesem Adjei, Corneliusem Annorem i Raphaelem Adjetey Adjei Mayne przygotowali warsztaty artystyczne dla dzieci odkrywające dziedzictwo sztuki tekstylnej Polski i Ghany. Warsztaty odbyły się w szkole Kids Haven, wybudowanej przez Omenaa Foundation w Ghanie.

Nasza wystawa bada historyczne więzi i solidarność między Polską a Ghaną. Poprzez prace artystów chcemy pokazać, że pomimo odległości i różnych doświadczeń, łączą nas wspólne uczucia i wartości. Ernestina Mansa Doku wnosi do projektu organiczne podejście do materii i natury, Eliza Proszczuk - refleksję nad pamięcią, emancypacją i ciałem, a Marta Nadolle - spojrzenie na relacje międzyludzkie i obserwacje napięć między tym, co publiczne, a tym, co prywatne. Zestawienie tych trzech praktyk pozwala na stworzenie prac operujących zarówno osobistą narracją, jak i uniwersalnym językiem sztuki współczesnej, czytelnym na międzynarodowej scenie artystycznej.

mówi Natalia Bradbury, kuratorka wystawy *Redefining. Polsko-ghańskie narracje tekstylne*.

Trwająca od 11 marca do 29 maja 2026 r. wystawa OmenaArt Foundation będzie nawiązywać do filozofii Ubuntu - "Jestem, bo jesteśmy" - która podkreśla współzależność, wspólnotę i wzajemny szacunek. Koncepcja ta łączy współpracę artystek z historycznymi relacjami polsko-ghańskimi, które rozwijały się od lat 60. ubiegłego wieku. Pracom tekstylnym towarzyszy instalacja dźwiękowa autorstwa kompozytora Mariusza Szypury. Uzupełnieniem wystaw w pawilonie będzie program publiczny składający się z debat, paneli i spotkań z międzynarodowymi ekspertami.

Organizatorem pawilonu tematycznego jest OmenaArt Foundation, zajmująca się wspieraniem relacji i promocją artystów z Europy Środkowej i Afryki Zachodniej. W 2025 roku po raz pierwszy zaprezentowała kolekcję sztuki afrykańskiej podczas wystawy TOP CHARITY Art w Oranżerii Pałacu w Wilanowie, a także wsparła powstanie monumentalnego dzieła Ibrahima Mahamy, prezentowanego w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki. Ściśle współpracuje z Galerią Phenomenaa w Warszawie, konsekwentnie poszerzając obecność afrykańskich i pozaeuropejskich artystów na polskim rynku.

W ostatnich latach sztuka afrykańska zajęła ważne miejsce na światowej scenie artystycznej. Prace artystów takich jak Amoako Boafo i Julie Mehretu osiągają rekordowe ceny na aukcjach i są wystawiane w wiodących instytucjach kulturalnych. W 2025 roku magazyn ArtReview uznał ghańskiego artystę Ibrahima Mahamę za najbardziej wpływową postać w sztuce współczesnej.

Dlatego jestem dumny, że poprzez działania mojej Fundacji wspieramy artystów z tego kontynentu - inwestujemy w sztukę i edukację, m.in. poprzez budowę innowacyjnego kompleksu sportowo-artystycznego Kids Haven w Ghanie, a także promujemy ich twórczość na międzynarodowych platformach. Niezmiernie cieszę się, że nasza wystawa na Malta Biennale 2026 podkreśli, jak potężny i inspirujący może być dialog między kulturami - polską i ghańską, europejską i afrykańską - w niezwykłym otoczeniu śródziemnomorskiej wyspy.

mówi Omenaa Mensah, CEO OmenaArt Foundation.

Wystawa bada relacje międzykulturowe z perspektywy przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, interpretując temat Malta Biennale 2026 - CLEAN | CLEAR | CUT - który odnosi się do idei naprawy, połączenia i oczyszczenia.

Projekt OmenaArt Foundation podkreśla znaczenie polskiej i ghańskiej sztuki współczesnej. Poprzez obecność na Malta Biennale - ważnej globalnej platformie artystycznej - wzmacnia dialog międzykulturowy i promuje bogate tradycje włókiennicze Polski i Ghany.

Artyści

Ernestina Mansa Doku (ur. 2001) jest ghańską artystką wizualną, która mieszka i pracuje w Akrze. Pracuje w różnych mediach, głównie w akrylu, a także w tkaninach artystycznych, animacji i rzeźbie. Ukończyła studia licencjackie z malarstwa i rzeźby na Uniwersytecie Nauki i Technologii Kwame Nkrumah (KNUST) w Kumasi, gdzie obecnie kontynuuje studia magisterskie na tym samym wydziale. Jest członkinią kolektywu blaxTARLINES. W 2024 roku otrzymała stypendium od OmenaArt Foundation w ramach programu Artis Arundo, który wspiera wschodzące talenty.

W swoich pracach artystka czerpie inspirację z natury i sposobów, w jakie dostosowuje się ona do zmieniających się warunków i środowisk: przeciskając się przez szczeliny, przylegając do różnych powierzchni, przeplatając się z innymi obiektami i dostosowując się do każdych okoliczności. Poprzez swoją praktykę artystyczną Doku próbuje rzucić wyzwanie antropocentrycznemu postrzeganiu doświadczenia życiowego, otwierając przestrzeń dla posthumanistycznej perspektywy. Opisuje swój proces twórczy jako rodzaj interwencji chirurgicznej; poprzez deformację, reorganizację, transformację, multiplikację lub podział form, stara się stworzyć coś nowego. Podczas pracy nad dziełem Doku świadomie poddaje się spontaniczności i roli przypadku. Jej malarstwo odzwierciedla Horror Vacui- artystka celowo nasyca przestrzeń detalami i elementami, które często umykają uwadze w codziennym życiu.

Marta Nadolle (ur. 1989) - polska artystka wizualna specjalizująca się w malarstwie. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, uzyskując dyplom z wyróżnieniem w 2014 roku. W swojej twórczości porusza tematy związane z miłością, wyobcowaniem, dojrzewaniem, intymnością i relacjami międzyludzkimi. Reinterpretuje tradycję weduty, przeplatając ją inspiracjami zaczerpniętymi ze sztuki ludowej i folkloru. Zestawiając te pozornie sprzeczne tendencje, przekracza podział na centrum i peryferie, publiczne i prywatne. Jej prace łączą wielkomiejskie narracje z intymnym rękodziełem i folklorem, eksplorując emocjonalne krajobrazy metropolii. Obrazy Nadolle ujawniają pragnienia współczesnych mieszkańców miast - prawdziwej bliskości i emocjonalnego spokoju.

Jest laureatką Paszportu Polityki w kategorii Sztuki Wizualne (2023). Jej prace były wystawiane zarówno w Polsce, jak i za granicą - m.in. w Warszawie, Łodzi, Sopocie, Wrocławiu, Poznaniu, Pradze, Bratysławie, Sztokholmie oraz na NADA Art Fair w Miami (2021). Miała kilka wystaw indywidualnych, w tym "Don't Worry" (LETO, Warszawa, 2022), "Wyślę mu akt" (Galeria Dobro, Olsztyn, 2021) i "35" (Galeria Art Hub, Łódź, 2024). Prace Nadolle znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku i Muzeum Warszawy, a także w kolekcji mBanku.

Eliza Proszczuk (ur. 1980) - polska artystka wizualna, doktorantka, wykładowczyni akademicka i badaczka. Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2006) oraz Post St. Joost Academy w Bredzie i Den Bosch (Holandia), gdzie uzyskała międzynarodowy tytuł Master of Arts (2009). Tworzy tkaniny, obiekty przestrzenne i kolaże, traktując sztukę jako narzędzie zmiany społecznej i przestrzeń emancypacji. W swojej pracy porusza tematy pamięci, dziedziczenia i kobiecej herstorii, łącząc praktykę artystyczną z badaniami i pracą społeczną.

Realizowała projekty z osobami marginalizowanymi, w tym z więźniarkami, pacjentkami ośrodków resocjalizacyjnych i uchodźczyniami. Jest autorką m.in. projektu "Dziewczyny z Zamku", realizowanego we współpracy z więźniarkami z Aresztu Śledczego Warszawa-Grochów (CSW Zamek Ujazdowski, 2014; CSW Kronika, 2022), który eksplorował dzieciństwo jako celę i kulturę jako więzienie. Inspiracje czerpie z tradycji północno-wschodniej Polski, skąd pochodzi, rekonstruując i reinterpretując kobiece rzemiosło i narracje wykluczone z oficjalnej historii.

Współpracuje z międzynarodowymi instytucjami akademickimi i artystycznymi, w tym z Uniwersytetem St. Andrews w Szkocji i Uniwersytetem Humboldta w Berlinie. W 2022 roku otrzymała czteroletni grant COST (European Cooperation in Science and Technology) na projekt badawczo-artystyczny dotyczący siostrzeństwa i sprawiedliwości społecznej. Proszczuk jest współredaktorką publikacji Ślady siostrzeństwa (Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie Press) i współorganizatorką wydarzeń łączących sztukę i naukę, w tym Care and Repair: Ungendering Memory and Museum Practices (Muzeum Etnograficzne, Lublana, 2023), Connecting Lines: Tracing Care on the Intersection of Feminism and Ecology (Miasto Kobiet, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Lublana, 2024). Od 2017 roku pracuje na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, prowadząc Pracownię Tkaniny w Architekturze. Dwukrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ZAiKS. Bliskie są jej słowa Piera Paolo Pasoliniego: "Kultura jako więzienie, sztuka jako wyzwolenie" - dlatego konsekwentnie tworzy przestrzenie, w których sztuka staje się narzędziem eksperymentu, terapii i zmiany społecznej.

Instalacja dźwięku

Mariusz Szypura (ur. 1972) - kompozytor, producent muzyczny i artysta audiowizualny działający na styku muzyki, designu i sztuki współczesnej. Po latach aktywności na polskiej scenie alternatywnej (Happy Pills, Blimp, Silver Rocket) skupił się na interdyscyplinarnych projektach artystycznych, w których dźwięk staje się medium rzeźbiarskim i narzędziem konstruowania doświadczenia.

W ostatnich latach koncentruje się na wielkoformatowych instalacjach audiowizualnych. W 2024 roku w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie zaprezentował projekt in:human - immersyjne środowisko badające relacje między ludźmi a technologią za pomocą wielokanałowego dźwięku i obrazu. Podczas Unsound Festival w Lincoln Center w Nowym Jorku zaprezentował êkhos, łączący kompozycję elektroakustyczną z projekcjami stereoskopowymi. Jego najbardziej ambitnym przedsięwzięciem artystycznym jest Chopin Residue - międzynarodowy projekt audiowizualny dekonstruujący twórczość Fryderyka Chopina za pomocą eksperymentalnych technik kompozytorskich połączonych z wielkoformatowymi obrazami, instalacjami wideo i dźwiękiem przestrzennym. Od strony muzycznej, stworzony we współpracy z takimi artystami jak Adrian Utley, Lee Ranaldo, John Stanier i Fennesz, był prezentowany m.in. w Nowym Jorku i Osace.

Jako kompozytor muzyki do wystaw, Szypura tworzy autonomiczne środowiska dźwiękowe, które wchodzą w dialog z dziełem sztuki i architekturą przestrzeni. Jego kompozycje nie tylko ilustrują - kształtują rytm percepcji, intensywność doświadczenia i relację widza z przestrzenią.

Kurator

Natalia Bradbury -historyczkasztuki, kuratorka i doradczyni w zakresie budowania kolekcji - mieszka i pracuje między Polską a Wielką Brytanią. Jest dyrektorem zarządzającym OmenaArt Foundation i Galerii Phenomenaa w Warszawie, która prezentuje współczesną sztukę afrykańską i pozaeuropejską.

Jej głównym obszarem badań jest rosnące znaczenie i wartość rynkowa nowej generacji artystów z Afryki Zachodniej i jej diaspory, a także z Europy Środkowo-Wschodniej, zwłaszcza z Polski. W swojej pracy analizuje czynniki wpływające na rozwój tego segmentu, w tym relacje między globalnymi instytucjami, galeriami, kolekcjonerami i domami aukcyjnymi. Inicjuje projekty, które sytuują współczesne praktyki artystyczne polskich i afrykańskich twórców w szerszym kontekście ekonomicznym, społecznym i geopolitycznym.

Kurator wystaw: TOP CHARITY Art (2024, 2025), Inne Geografie, Inne Historie, Malta Biennale (2024, współkuratorka z Hanną Wróblewską), Redefining. Polish-Ghanaian Textile Narratives, Malta Biennale (2026), współkuratorka Kids Haven Sport & Art Complex w Ghanie. Juror w konkursach takich jak 16. edycja Najlepszych Dyplomów ASP i Loostro - Konkurs dla Młodych Twórców, mentor w Fundacji Rafała Brzoski.

Organizatorzy

OmenaArt Foundation realizuje innowacyjne projekty artystyczne w Polsce i na świecie. Misją Fundacji jest promowanie dialogu międzykulturowego, wspieranie artystów oraz promocja sztuki współczesnej z Europy Wschodniej i Afryki, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki w przestrzeni publicznej. OAF aktywnie angażuje się również w rewitalizację zabytkowych budynków oraz projekty konserwatorskie i edukacyjne.

Fundacja koordynuje Aukcję TOP CHARITY - jedno z najważniejszych wydarzeń filantropijnych w Europie. W ciągu czterech lat organizatorzy aukcji zebrali ponad 145 milionów złotych. Środki te zostały przeznaczone na działalność charytatywną Omenaa Foundation, Fundacji Rafała Brzoski i Konsorcjum Filantropijnego, a także na projekty OmenaArt Foundation wspierające artystów i instytucje kultury.

LuginsLand of Art organizuje rezydencje artystyczne, wystawy i programy publiczne na Malcie. Projekt ma na celu tchnięcie nowego życia w jeden z najważniejszych klejnotów architektonicznych wyspy - Willę Luginsland, znajdującą się w Rabacie. Historyczny budynek, obecnie poddawany renowacji, zostanie przekształcony w centrum wystaw, dyskusji i wydarzeń artystycznych, wspierając międzynarodową wymianę artystyczną i otwarty dialog na temat przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Malta Biennale

Malta Biennale to międzynarodowa wystawa sztuki współczesnej zapoczątkowana w 2024 roku, odbywająca się pod patronatem UNESCO i Prezydenta Republiki Malty. Koncepcja biennale koncentruje się na dialogu między sztuką współczesną a dziedzictwem kulturowym - wystawy są prezentowane w historycznych miejscach, w tym w Valletcie, Trzech Miastach (Birgu, Cospicua, Senglea) i Cytadeli na Gozo.

W inauguracyjnej edycji wzięło udział ponad 100 artystów z 35 krajów, a także 14 pawilonów narodowych i tematycznych w 21 historycznych lokalizacjach. Pierwszymi krajami, które wzięły udział w wydarzeniu były Polska, Francja, Niemcy, Chiny, Austria, Serbia, Ukraina, Włochy, Hiszpania i Malta. Tegoroczne Malta Biennale odbędzie się w dniach 11 marca - 29 maja pod hasłem CLEAN | CLEAR | CUT. Dyrektorem artystycznym wydarzenia jest Rosa Martínez, znana kuratorka i dyrektor 51. Biennale w Wenecji, która kierowała również Biennale w Barcelonie (1988-1992), Rotterdamie (1996), Stambule (1997), Santa Fe w Nowym Meksyku (1999), Pusanie (2000), São Paulo (2006) i Moskwie (2005-2007).

Polski Pawilon Tematyczny OmenaArt Foundation, Malta Biennale 2026 (11 marca - 29 maja 2026) 

Miejsce wydarzenia: Stara Zbrojownia Kawalerów Maltańskich, Birgu,

MaltaArtyści: Ernestina Mansa Doku, Marta Nadolle, Eliza Proszczuk

Kurator: Natalia Bradbury

Organizatorzy: OmenaArt Foundation, LuginsLand of Art

Partnerzy: Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Malty z siedzibą w Valletcie; Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi; Galeria Phenomenaa; Apart; Luce&Light; Polskie Linie Lotnicze LOT

Kontakt:

Justyna Komorek

[email protected]

www.omenaartfoundation.com

www.maltabiennale.art